Reisverslagen

Als ik zin en tijd heb ga ik op deze pagina kort en krachtig vermelden wat ik allemaal doe. Niet elke dag vreselijke verhalen wat toch niemand leest, maar een korte impressie van wat ik aan het doen ben. Ook handig voor mezelf als ik het later weer eens terug wil lezen.

Hieronder in deze kolom vind je de links naar eerdere (langere) reizen van me die ik gemaakt heb. Ben je geÔnteresseerd en heb je tijd, dan kan je die ook altijd aanklikken.

Veel lees- en kijkplezier!


Index

Klik hier voor de reisverhalen, Zuid Amerika januari/februari 2008

Klik hier voor de reisverhalen, Noord Amerika april/mei2008

Klik hier voor de reisverhalen, Zuid Afrika januari/februari 2009




frans02 (22K)

Home | Mijn leven | Reisverslagen | Foto's | Wat ik lekker vind | Contact | Gastenboek
 


Groningen (UMCG) februari 2010

Longtransplantatie!

De screening.

Op de homepage bij achtergrond informatie lees je een beetje meer over mijn ziekte. Ik weet al geruime tijd dat ik longemfyseem heb waar ik tot op heden goed mee kon leven. Hoewel ik niet graag de marathon loop (nooit geambieerd) kon ik nog redelijk uit de voeten komen. Maar de laatste tijd gaat het toch (zienderogen) achteruit. Heb steeds meer moeite met traplopen en strandwandelingen maken is ook al niet meer mijn hobby. Omdat ik mij in het voorjaar van 2009 niet zo lekker voelde is o.a. door onderzoeken bij mijn longarts in Leiden het onderwerp longtransplantatie weer ter sprake gekomen. In eerste instantie zou ik daar niet voor in aanmerking komen. Maar door de ontwikkeling binnen de medische wereld, en wellicht door mijn gezeur, is er besloten op onderzoek te gaan naar de mogelijkheden. Er zijn drie ziekenhuizen in Nederland die deze zware operatie mogen uitvoeren. Rotterdam, Utrecht en Groningen. Door een kennis die goede ervaringen heeft gehad met zijn zieke vader en de aanmoediging van mijn longarts is de keuze op het UMCG in Groningen gevallen. Voordat je Łberhaupt op zo'n lijst komt gaan ze je eerst onderzoeken en word je uitgenodigd voor een zgn "screeningsonderzoek". Hiervoor staat 10 tot 14 dagen opname in het ziekenhuis.

Alle namen van patiŽnten en personeel zijn uit privacy overwegingen gefingeerd!

Maandag 8 februari 2010

Zusje Els is bij mij blijven slapen en begeleid mij naar het ziekenhuis in Groningen. We rijden met mijn auto via de A6, door de polder naar het hoge Noorden. Binnen ťťn uur en drie kwartier rijden we de parkeergarage in van het ziekenhuis. Om 11.15 melden we ons bij de opnamebalie. We worden vriendelijk te woord gestaan en doorverwezen naar de verpleegafdeling D3.

Het ziekenhuis, de mensen, het sfeertje is absoluut niet onaangenaam. Geen ethergeuren, geen bedompte donkere ruimtes, het is best prettig! Op de verpleegafdeling D3 worden we aardig ontvangen met koffie en Pijnenburgerkoek uit Gelderland (waar is de Groningerkoek???). Eerst komt Klaartje met ons praten. Een erg aardig meisje (verpleegkundige) die allerlei vragen stelt. Ze is nog niet helemaal wakker en verexcuseert zich voor dingen die ze nog niet zo goed weet. Het volledige programma voor de komende 14 dagen is nog niet compleet. Het is ondertussen 12.00 uur geworden en daar komt de warme maaltijd. Ze hadden al op mij gerekend. Ik kijk een beetje vreemd op maar als een tam lam eet ik ineens warme hutspot met klapstuk! Els krijgt een kopje soep.

Je bent ineens een "opgesloten" patiŽnt in het ziekenhuis!!

Na het eten worden we naar de zaal gebracht alwaar ik mijn spullen kwijt kan en kennis maak met mijn kamergenoten. Ik schrik. Drie mannen die allen aan het infuus liggen en ťťn zelfs in combinatie met zuurstof.

UMCGbloemen (50K)

Ik stel me voor en weet niet zo goed waar en hoe ik moet kijken. Fuck denk ik....dit wordt heftig. Bij mijn bed staat een prachtig bos bloemen, een zak snoep en een kaart. Van Martin en Jacqueline, heel erg attent! Een bevriende arts heeft dit zondag al gebracht. Zowel mijn kamergenoten als het verplegend personeel werden hierdoor zeer nieuwsgierig naar patiŽnt Rodenburg. Die moet wel heel bijzonder zijn als een arts speciaal naar de verpleegafdeling komt met bloemen en snoep. Ik sta dus al op een voetstuk voordat ik was aangekomen, wel zo prettig!
We krijgen een gesprek met de Nurse practitioner. Een soort rechterhand van de arts. Ze vraagt mij het hemd van mijn lijf. Wil alles weten. Bij de vraag over mijn drankgebruik kijkt ze verschrikt op bij mijn antwoord maar kalmeert direct weer. Het is niet zo'n probleem hoor, zegt ze. Er worden wel vaker aangeschoten of dronken mensen geopereerd. Maar na de operatie moet je je gebruik wel aanpassen. Pffff....een pak van mijn hart. Die middag blijft Els bij me en krijg ik een ECG en wordt er een foto van mijn kaak- en neusholte gemaakt.

Els gaat om 5 uur met de bus naar het station terug naar Halsteren. Ik ga terug naar de afdeling. Daar staat mijn boterham al klaar. Ik kijk mijn ogen uit en observeer mijn mede kamergenoten en het bezoek. Kijk een beetje televisie en raak later op de avond diep in gesprek met 2 patiŽnten. De derde is stokdoof en zwaar in de war. De gesprekken gaan natuurlijk over onze kwalen. De ťťn heeft longkanker, de ander een longontsteking en de laatste een vleesetende bacterie, een maagzweer en trombose pffffffff. Ik probeer om middernacht in slaap te vallen.


lees verder >



laatste pagina >>

Copyright © 2007 Frans Rodenburg. All rights reserved. Designed by SVH